جلوی این پروژه زهر مار را بگیرید!

این روزها شهر اهواز شاهد اجرای به اصطلاح یک پروژه بزرگ است که من تعبیر “پروژه یا برج زهر مار” را بر آن می گذارم. این خلاصه ای است از یادداشت مهدی مکارمی دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه تهران و از فعالان رسانه ای استان خوزستان خطاب به دکتر محراب استاندار خوزستان است که به […]

این روزها شهر اهواز شاهد اجرای به اصطلاح یک پروژه بزرگ است که من تعبیر "پروژه یا برج زهر مار" را بر آن می گذارم. این خلاصه ای است از یادداشت مهدی مکارمی دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه تهران و از فعالان رسانه ای استان خوزستان خطاب به دکتر محراب استاندار خوزستان است که به شرح زیر می باشد:

مهدی مکارمی

جناب آقای حسینی محراب
استاندار محترم خوزستان؛

ضمن تشکر بابت دعوت استانداری خوزستان جهت شرکت در جلسه هم اندیشی با جنابعالی، از آنجایی که قابل پیش بینی بود در چنین جلساتی که بصورت عمومی برگزار می شوند چندان امکان "هم اندیشی" وجود ندارد از همکاران اجازه خواستم تا عراضیم را در نوشتارهایی بیان نمایم، بلکه شنیده و یا شاید اندکی اثر داشته باشد. امیدوارم هدف هم اندیشی، با برگزاری جلسات و نشست های مستمر دو یا چندنفره با اصحاب فکر و اندیشه و رسانه و دانشگاه محقق شود.
جنابعالی اخیرا محور سخنان و مصاحبه های خود را مساله توسعه و اقتصاد بویژه با توجه به ظرفیت های ملی موجود در استان قرار داده اید.توجه به رشد اقتصادی، افزایش اشتغال، ایجاد زمینه های سرمایه گذاری، زنجیره ارزش و... مسائل بسیار مهمی هستند که جنابعالی در سخنان خود به آنها اشاره داشته اید.

ما و شما بخوبی می دانیم که همه اینها در ربط با اقتصاد کلان کشورند و تا گره های اقتصاد کلان باز نشود و موانع رشد اقتصادی، مراودات و مبادلات تجاری، سرمایه گذاری و افزایش ظرفیت های تولیدی و خدماتی و... رفع نشوند، تبعا در استان خوزستان نیز خبری از اتفاقات خوب در این حوزه ها نخواهد بود و بدیهی است که در سطوح استانی، نمی توان گرهی از مسائل مبتلا به اقتصاد کشور باز کرد. از این رو تاکید بر این موضوعات، اگر باعث توجه دادن مسئولان ارشد کشور به ضرورت حل مسائل کلان باشد، شاید بتوان به اثربخشی اش خوشبین بود.

منتها نگارنده بعنوان یک شهروند خواسته عینی تر و فارغ از فضاهای ذهنی و انتزاعی، از جنابعالی دارم که اتفاقا از عهده شما برمی آید.این روزها شهر اهواز شاهد اجرای به اصطلاح یک پروژه بزرگ است که من تعبیر "پروژه یا برج زهر مار" را بر آن می گذارم.

سالها نقل محافل و رسانه ها و مسئولان بدرستی این بود که مساله فاضلاب از مشکلات جدی و موثر بر کیفیت زندگی در استان بویژه مرکز استان است، بویژه آنکه بدلیل نبود شبکه آبهای سطحی، این معضل دوچندان است.

در دولت قبل و در زمان آقای شریعتی استاندار اسبق، با پیگیری ها و تلاش فراوان و عبور از هفت خوان موافقت سازمان برنامه و بودجه و وزرای اقتصادی دولت و شخص رئیس جمهور و نهایتا موافقت رهبری، یکصدمیلیون یورو برای اجرای پروژه ساماندهی فاضلاب اختصاص داده شد که از روزهای پایانی دولت قبل کار شروع شد و ادامه اش به دولت کنونی سپرده شد.

اما امروز آنچه در جریان است نشان می دهد ما با یک افتضاح تمام عیار در سطح شهر روبروییم.خیابان ها را شخم می زنند و برای مدتها به حال خود رها می کنند. صدای اعتراض مردم و کسبه درآمده است. چندبار شاهد تجمعاتی از سوی آنها بوده ایم. در موارد نشست و خرابی خیابان اتفاق افتاده است. در مواردی که بعد از پیگیری های فراوان، کنده کاری ها را ترمیم و آسفالت کرده اند حداقل های آنرا رعایت نکرده و خیابانها شبیه تپه هایی پر از موج شده اند.
گویی در نزد مسئولان مربوطه، در این خیابانها زندگی یی جریان نداشته است. مفهوم "پروژه" را با کندن زمین و جایگذاری چند لوله اشتباه گرفته اند. تصور شده است پروژه یعنی همین.خیابانی را شخم می زنند بی آنکه مسیر جایگزین را آماده کرده باشند، بی آنکه عذرخواهی کرده باشند، بی آنکه تابلویی برای آنکه مسیر بسته است و مسیر جایگزین را نشان بدهد نصب کرده باشند.

آقای استاندار
ما از آنچه پس از حفاری و در زیر زمین زمین می گذرد بی خبریم(انشاءالله ما و شما هستیم و چندسال بعد صدای آن هم در خواهد آمد)، اما آنچه روی زمین داریم می بینیم یک ضدپروژه است نه پروژه. یک افتضاحی است که بجای آنکه به الگوی پروژه های عمرانی تبدیل شود دارد تبدیل می شود به درس عبرتی برای نظام اداری و عمرانی کشور.

آقای حسینی محراب
در تمام این خیابانها قبل از این فضاحتِ جاری، زندگی جریان داشته. خیابانها برای خودشان اقتصادی داشته اند، معیشتی داشته اند. حالا بروید پای درددل اهالی و کسبه خیابان ۱۷ شرقی کیانپارس بنشینید. پای درددل اهالی پاداد بنشینید. بروید ببینید در خیابان جمهوری اسلامی  و خیابانهای فرعی اطراف آن چه خبر است و مردم چه می کشند.

آقای استاندار
مردم حرمت دارند، شخصیت و کرامت دارند. هر پروژه ای که به این مهم توجه نکند پشیزی نمی ارزد. قرار نبود این پروژه کام مردم را تلخ کند. یا مسئولان ارشد عُرضه و درایت و مسئولان نظارتی توان دارند و این پروژه را با رعایت ملاحظات اجتماعی و ابتداییات اجرای یک پروژه عمرانی و رعایت حرمت مردم و به حداقل رساندن رنج و زحمت مردم ادامه می دهند یا آنکه اینگونه نیست و بهتر است بساط این کنده کاری ها از سطح شهر جمع شود و بیش از این مردم به زحمت نیافتند و اجرایش را موکول به روزی کنند که مدیران اجرایی آموزش ببینند پروژه یعنی حفظ ملاحظات و جوانب اجتماعی و اقتصادی و عدم اخلال در زندگی روزمره مردم و البته چندصدمتری حفاری کردن و بنایی را بلند کردن یا تعدادی لوله را با سختی و مشقت و مهارت و دانش در زیر زمین جای دادن.
اگر همین یک خواسته براورده شود بعید می دانم مردم تا زمانی که مشکلات اقتصاد کلان کشور حل نشده،  از جنابعالی انتظار تغییراتی در حوزه های اقتصادی داشته باشند.
برای من شهروند همین یک پروژه می تواند در روز پایان کار جنابعالی، ملاک ارزیابی و نمره دهی باشد‌. با آرزوی موفقیت