باران و معجزه های مدرن!

غلامرضا‌جعفری :در روایات کهن خوانده ایم که در نقطه ای،منطقه ای،جایی به ناگهان چشمه ای از خاک جوشید، خوانده ایم که در گوشه ای از خاک پوشیده با افسانه و اسطوره، به ناگهان سقف آسمان باز شد و ابرهای متراکمی از رویا و نگاه آدمی، طوفانی از باران و باد را روانه زمین کرد. خوانده ایم […]

غلامرضا‌جعفری :در روایات کهن خوانده ایم که در نقطه ای،منطقه ای،جایی به ناگهان چشمه ای از خاک جوشید، خوانده ایم که در گوشه ای از خاک پوشیده با افسانه و اسطوره، به ناگهان سقف آسمان باز شد و ابرهای متراکمی از رویا و نگاه آدمی، طوفانی از باران و باد را روانه زمین کرد. خوانده ایم که حضور متبرک شیخی و یا شبابی پارسا، زمین تشنه را با آبی زلال آشتی داد و گیاه و جانوران را سرزندگی، و البته انسان را حیاتی تا ببیند و بداند و بخواند.

از این دست روایات بسیار خوانده ایم و شنیده ایم، برخیشان افسانه و فسوس،برخیشان اسطوره ای خفته در چشمهای الهگان دیروز از عشتار آشوری تا اینانای سومری. امروز اما روایات ما شکلی دیگر است، معجزه های مدرن در نتیجه رفتار متبرک شیخی نیست که حاصل اخلاق متکبرانه مشتی مدیر خفته است، مدیرانی که آب باران در زیر و زبرشان جاری است و آنچه میکنند، مصاحبه ای است با عمله هایی که قلم را فرسوده اند.دیروز نه چندان دور آسمان به اهواز چهره ای خندان نشان داد، ابرها در دور و بر شهر رقصی مرطوب کردند و صدای ساز و دهلشان، پس چندماه گرمای تابستان، روح شهروندان را با خنکای باران سرشار ساخت، معجزه ها اما در راه بودند. معجزه های خیابان و معجزه جویها که ظرفیت بلعشان، از ظرفیت بلع کودکی نارس کمتر است.

معجزه ها اما به همین کوچه و خیابان منتهی نشد، طرفه آنکه دو بیمارستان این شهر، چهره ای مدرن از روایتی کهن را نشان دادند، در یکیشان آب از زیر زمین غلغله میکرد و راه خود را در سالنهای بیمارستان دنبال میکرد، و در دیگری سقف بیمارستان در اشتراکی تازه، با آسمان ابری یکی شده بود و ابرها از سقف بیمارستان وارد شده بودند و آب همچنان در سالنهای بیمارستان راه خود را میرفت، راهی که شاید در پی رسیدن به شیخی متبرک بود تا تاویل این معجزت مدرن را برای مردم حکایت کند، و یا در مصاحبه با عمله های قلم به دست، سوراخ زمین و سقف بیمارستان را طرحی تازه از مدیریت بکر خوزستانی بگوید. شیخ اما در میانه نبود و شباب نیز و آنچه یافت می شد حکایت خوابگردانی است که از میز مدیریت، آنچه میدانند دلالگی و لابی گری است و اشتیاقی روز افزون به حقوقهای نجومی و فرا نجومی.